فصل اول
مقدمه و کلیات تحقیق
1-1مقدمه
آنتالپی تبخیر یک ترکیب، یکی از مهم ترین خواص ترمودینامیکی آن محسوب می شود. یک خاصیت فیزیکی که پایه ی محاسبات، آنالیز و طراحی فرآیند های مهندسی شیمی است. آنتالپی تبخیر که گاهی آن را گرمای نهان تبخیر نیز می نامند، در واقع تفاوت بین آنتالپی بخار اشباع و آنتالپی مایع اشباع در همان دماست. همان انرژی که صرف غلبه بر جاذبه بین مولکولی در فاز مایع و افزایش حجم در فاز بخار می شود.
اگرچه داده های تجربی فراوانی از آنتالپی تبخیر برای ترکیبات رایج در دسترس است ولی اغلب آنها آنتالپی تبخیر در نقطه ی جوش یا k 298 است که نمی توانند نیاز های طراحی فرآیند های مهندسی شیمی را برآورده کند. بنا بر این توسعه روش های دقیق تخمین آنتالپی تبخیر در دماهای مختلف لازم است.
روش های نوینی در سال های اخیر معرفی شده اند که نیاز به بررسی و ارتقای بیشتر دارند. بسیاری از روابط بیان شده محدود به همان داده های تجربی است که به کمک آن ها معادله سازی شده اند. اکثر این روش ها بر اساس داده های تجربی فراوان گزارش شده است. برخی دیگر از این معادلات پیش بینی آنتالپی تبخیر، از شیب معادلات فشار-بخار از قبیل کلاسیوس-کلاپیرون1 بدست آمده است که دقت آنها وابسته به دقت این روابط است. با مقایسه نتایج محاسباتی با داده های تجربی می توان میزان دقت این روش ها را با یکدیگر مقایسه کرد. از این رو روش های موجود برای پیشبینی آنتالپی تبخیر قابل بررسی و تصحیح می باشند.]1[

1-2 کلیات تحقیق
هدف از تحقیق:
مطالعه روش های موجود برای پیش بینی آنتالپی تبخیر مایعات
مقایسه روش های مختلف برای پیش بینی آنتالپی تبخیر مایعات
بررسی عملکرد روش های جدید ریاضی
در فصل دوم مدل های کلاسیک پیش بینی آنتالپی تبخیر، دقت و جامعیت آن ها را برحسب مطابقت با داده های تجربی بررسی می کنیم. روش هایی از قبیل پیش بینی آنتالپی تبخیر از معادلات فشار بخار، تخمین آنتالپی تبخیر از قانون حالات متناظر و تخمین آنتالپی تبخیر در نقطه جوش را بیان می کنیم. همچنین تغییرات آنتالپی تبخیر با دما و روابطی که بر این اساس بدست آمده را بررسی می کنیم. سپس روش آنتالپی تبخیر بدون نیاز به دما و فشار بحرانی (بر مبنای دمای جوش و جرم مولکولی و معیار قطبیت) و روش ترکیبی از حالات متناظر و مشارکت گروهی ذکر می شود.
در فصل سوم تعریف جامعی از چگونگی پیدایش، کاربرد ها و اجزای تشکیل دهنده شبکه عصبی می پردازیم. انواع شبکه ها را معرفی کرده و در مورد شبکه های عصبی چند لایه به خصوص شبکه عصبی چند لایه پیشخور توضیحاتی ارائه می شود. الگوریتم پس انتشار خطا و چگونگی عملکرد آن بررسی می شود.
در فصل چهارم داده های تجربی مختلف را از روی منابع معتبر گرد آوری کرده و پس از بررسی مدل های کلاسیک پیش بینی آنتالپی تبخیر دقت و جامعیت این مدل ها را برحسب مطابقت با داده های تجربی بررسی می کنیم. سپس سعی می شود تا نتایج روش جدیدی چون شبکه های عصبی را با روش های کلاسیک مقایسه کنیم. از نرم افزار Matlab و جعبه ابزارهای آن برای برنامه نویسی استفاده خواهد شد. نتایج آن برای ارتقای محاسبات مهندسی سودمند خواهد بود.
فصل دوم
ادبیات و پیشینه تحقیق
2-1 مقدمه
آنتالپی تبخیر که گاهی آن را گرمای نهان تبخیر نیز می نامند، در واقع تفاوت بین آنتالپی بخار اشباع و آنتالپی مایع اشباع در همان دماست. مولکول ها در حالت بخار جاذبه بین مولکولی که در فاز مایع دارند را از دست می دهند. این عمل نیازمند صرف انرژی است که همان انرژی داخلی تبخیر محسوب می شود و عملی که روی فاز بخار به عنوان محصولات تبخیر صورت می گیرد، افزایش حجم در فشار ثابت است. ]2[
(2-1)
بسیاری از مقادیر آزمایشگاهی ، از معادله (2-2) محاسبه می شوند که همان شیب نمودار فشار بخار- دماست. ]2[
(2-2)
اخیراً روش های آزمایشگاهی وسعت پیدا کرده اند که بسیاری از این مقادیر آزمایشگاهی موجود است. مقادیر آزمایشگاهی اغلب دقیق تر از مقادیر محاسبه شده با معادله (2-2) است. ]2[
ماجر و اسوبودا2 (1985) مجموعه ای از مقادیر آزمایشگاهی برای 600 ماده آلی را از سال 1932 تهیه کردند. آنها با استفاده از مقادیر تجربی آنتالپی تبخیر در دمای جوش نرمال و K298، معادله زیر را استخراج کرده و مقادیر ثابت α ,β ,A را برای این ترکیبات محاسبه کرده اند و با جایگذاری در این معادله آنتالپی تبخیر قابل محاسبه است. ]2[
(2-3)
2-2 بررسی روش های پیش بینی آنتالپی تبخیر
ماجر(1989) توضیحات جامعی از روش های مختلف محاسبه ارائه کرده که در سه بخش بررسی می کنیم. ]2[
2-2-1 تخمین آنتالپی تبخیر از معادله فشار بخار
با استفاده از روابط فشار بخار میتوان آنتالپی تبخیر را بدست آورد اما لازم است پارامتر بی بعد تعریف شود. با استفاده از معادله (2-2) می توانیم این پارامتر را به صورت زیر تعریف کنیم: ]2[
(2-4)
با وجود معادلات فشار بخار متعدد بیانات مختلفی از خواهیم داشت: ]2[
(2-5) Clapeyron Eq:
(2-6)
(2-7)
(2-8)
(2-9) Antoine Eq:

(2-10)
(2-11) Wagner Eq:
(2-12)
(2-13) Extended Antoine Eq:
(2-14)
(2-15) Ambrose Walton Eq:
(2-16)
(2-17)
(2-18)
(2-19)

(2-20) Riedel Eq:
(2-21)
در نمودار (2-1) مقادیر آزمایشگاهیبرای پروپان ارائه شده است که مقادیر آن از جداول داس و اوبانک3 (1979)گرفته شده است. ]3[

شکل(2-1): مقادیر آزمایشگاهیبرای پروپان ]3[
از آنجایی که ، نمودار در اطراف8/0 دارای حد اقل است. ]2[
(2-22)
در مقادیر کم ، چون است. در مقادیر بالای علامت بر می گردد. وقتی می شود در واقع نقطه ی انحنای نمودار است. ]2[
شکل (2-2) مقایسه ای بین مقادیر آزمایشگاهی و مقادیر محاسبه شده با دو معادله آنتوان4 و ریدل5 را برای پروپان نشان می دهد با توجه به نمودار مشاهده می شود که این معادلات می توانند شیب نمودار، مقادیر تجربی را تا حدودی پیش بینی کنند اما معادله آنتوان نمی تواند حداقل را پیش بینی کند و منحرف می شود. ]2[
همچنین معادله ریدل در محدوده 67/ 0 > > 43/ 0منحرف می شود ولی در سایر دماها رفتار درستی را نشان می دهد. معادله کلاپیرون6 مقدار ثابت 22/6 را پیش بینی می کند. پیش بینی معادلات آمبروز والتون7 در نمودار نشان داده نشده اند چون با محدوده رسم شده فقط حدود3/ . % تطابق دارد. ]2[

شکل(2-2): مقایسه بین مقادیر آزمایشگاهی و مقادیر محاسبه شده با دو معادله آنتوان و ریدل برای پروپان ]2[
2-2-2 تخمین آنتالپی تبخیر از قانون حالات متناظر
با باز نویسی معادله (2-4) داریم :
(2-23)
آنتالپی تبخیر کاهش یافته تابعی از و است که هر دو این خصوصیات معمولاً تابعی از و و پارامتر سومی مثل و است.]2[
پیتزر8 نشان داد که می تواند تابعی از ، و باشد. با بسطی شبیه به بسطی که برای تخمین ضریب تراکم پذیری استفاده می شود به صورت زیر پیشنهاد داد:]4[
(2-24)
که و بر حسب واحد های آنتروپی بیان می شود به عنوان مثال و فقط تابعی از هستند. . مقادیر و توسط پیتزر در جداولی ارائه شده است.]4[
(2-25)
پس آنتالپی تبخیر کاهش یافته تابعی از و است.
برای تقریب نزدیکتر در1 <<6/ . یک ارائه تحلیلی ازرابطه توسط کارات وکوبایاشی9(1979) به صورت زیر بیان کرده است].5[
(2-26)
سیوارمن10 و همکاران(1984) مدل پیچیده ای تحت عنوان S.M.K ارائه کرده اند. رابطه ای بر اساس قانون حالات متناظر که از دو مایع بنزن با 21/0= و کاربازول () با 46/0=به عنوان مرجع استفاده شده است.]6و7[
(2-27)

(2-28)
(2-29)
مورگان11 (2007) رابطه ای مبتنی بر این قانون به صورت زیر ارائه کرده است.]7و8[
(2-30)
(2-31)
2-2-3 آنتالپی تبخیر در نقطه جوش نرمال
ثابت جزء خالص که گاهی اوقات در روابط خواص استفاده می شود، آنتالپی تبخیر در نقطه جوش نرمال () است. تمامی روابطی که تا به حال برای محاسبه بیان شد برای نیز صادق است. فقط در این روابط: ]2[

چند روش تخمین دیگر نیز مطرح می شود:
〖∆H〗_vb از روابط فشار- بخار
تمامی روابطی که پیش تر در بخش (2-2-1) برای محاسبه بیان شد، هر کدام می توانند را حساب کنند و با داشتن و می توان را تخمین زد. ]2[
وقتی که معادله کلاپیرون برای محاسبهاستفاده می شود صرف نظر از معادلدر نظر گرفته می شود. از معادله کلاپیرون که بیان شده بود: ]2[
(2-6)

و :
(2-32)
معادله (2-20) اکثراً برای تخمین سریع استفاده می شود. معمولاً معادل واحد در نظر گرفته می شود که در این حالت معادله گیاکلن12 نامیده می شود. آزمایش های گسترده صورت گرفته نشان می دهد که معمولاً با واقعیت فقط در حدود چند درصد اختلاف دارد.]9[
قانون کیستیاکوسکی13 معادله دیگری است که می توان برای تخمین استفاده کرد.]10[
(2-33)
فیشتین و کلین14 برای این معادلات ترم تصحیح ارائه کرده اند تا دقت این معادلات را بالا ببرند، اما نتایج بهتر با معادلات دیگر حاصل می شود که در زیر بیان شده است.]11[
روش ریدل
ریدل معادله (2-32) را اندکی تغییر داده و معادله زیر را پیشنهاد کرده است:]12[
(2-34)

روش چن
چن15 با استفاده از معادله (2-24) بیان ساده تری از معادله پیتزر برای فرموله کردن فشار بخار پیشنهاد کرد که ضریب تراکم پذیری در این رابطه از بین می رود. او در نقطه جوش نرمال رابطه ای بین و و بدست آورد.]13[
(2-35)
روش وتر
وتر16(1979) معادله ای شبیه به معادله ای که چن ارائه کرد، پیشنهاد داد با این تفاوت که نقطه جوش نرمال قرار داده شود.]14[
(2-36)
(2-37)
F برای C_2 ، الکل ها و ترکیبات دیمری از قبیل 〖SO〗_3 و NO و 〖NO〗_2 ، 05/1و برای سایر ترکیبات 1 است. ]2[
در جدول (2-1) درصد خطای روش های بیان شده در این بخش برای محاسبه آنتالپی تبخیر در نقطه جوش با هم مقایسه شده است. معادلات چن و ریدل و وتر به طور کلی در حدود 2% خطا دارند.
2-3 تغییرات 〖∆H〗_v با دما
گرمای نهان تبخیر با افزایش دما کاهش می یابد و در نقطه بحرانی صفر می شود. این داده ها در شکل (2-3) نشان داده شده است. شیب این نمودار با سایر داده های آنتالپی تبخیر سازگار است. تغییرهای با دما با تمامی روابط که تا به حال بیان شده قابل اندازه گیری است. اگرچه تغییرهای با دما نیز باید مشخص شده باشد.]2[
جدول(2-1): مقایسه خطای روش های بیان شده ]2[

شکل(2-3): تغییرات آنتالپی تبخیر با دما ]2[
پر کاربرد ترین رابطه بین و رابطه واتسون17 است:]15[
(2-38)
زیر نویس 1 و 2 به دمای کاهش یافته و بر می گردد و معمولاً n را 375/0 یا 38/0 انتخاب می کنند. ]2[
فیشتین اشاره کرد که n به بستگی دارد.]16[
(2-39)
ویسوانات و کلور18، n را به صورت زیر بیان کرده است:]17[
(2-40)
جدول (2-2) مقایسه بین نتایج آزمایشگاهی و داده های محاسبه شده برای پروپان و 1-پنتانول با معادلات زیر است.]2[
(2-38)
(2-26)
مقدار n در معادله اول 38/0 است. مقدار محاسبه شده با معادله اول با مقادیر تجربی آن در نقطه جوش نرمال تقریباً برابر است. برای پروپان در محدوده مایع هر دو روش به خوبی با مقادیر تجربی مطابقت می کنند اما برای 1-پنتانول نتایج رضایت بخش نیست، برای هر دو معادله به ترتیب خطایی در حدود 13% و 8% مشاهده می شود. ]2[

جدول(2-2): مقایسه نتایج محاسباتی و داده های آزمایشگاهی با تغییر دما ]2[
یانگ لیو19(2000)رابطه ای جدید بر اساس معادله واتسون ارائه کرد. او با قرار دادن رابطه واتسون در قانون گاز های ایده ال رابطه ای جدید ارائه کرد.]18[
(2-41)
به کمک بسط مک لارین20 و قطع تا پارامتر دوم رابطه زیر برقرار است: ]18[
(2-42)
با استفاده از رابطه (2-41) و (2-42) داریم: ]18[
(2-43)
با انتگرال گیری از این رابطه در محدوده ی دمای جوش و دمای بحرانی به رابطه زیر می رسیم. ] 18[
(2-44)
(2-45)
با رگراسیون آنتالپی تبخیر تجربی و آنتالپی تبخیر های بدست آمده از رابطه ی بالا به یک پارامتر تصحیح برای این رابطه دست یافت و رابطه لیو برای محاسبه آنتالپی تبخیر در نقطه جوش به صورت زیر ارائه داد. ]18[
(2-46)
2-4 محاسبه آنتالپی تبخیر بدون نیاز به T_c وP_c
وتر(1995) بیان می کند معمولاً داده های آنتالپی تبخیر در نقطه جوش نرمال محاسبه می شود که تابعیت آن به صورت زیر است. ]19[

روابط نسبتاً دقیقی برای محاسبه از دما و ثوابت بحرانی پیش تر بیان شده است تمامی این روابط در یک نقطه اشتراک دارند، اینکه اعتبار همه ی آنها به وجود اطلاعات دقیق ازو بر می گردد. از آنجایی که فرایند های صنعتی اغلب شامل ترکیباتی از مولکول های غیر معمول است که ثوابت بحرانی آنها شناخته شده نیست به همین علت دقت این روابط به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. ]19[
علاج این مسئله در معادلاتی است که اطلاعات ورودی کمتری بخواهد رابطه ای که این نیاز ها را برآورده کند به شرح زیر است: ]14[
(2-47)
پنج ثابت تجربی این معادله با رگراسیون برای سه گروه از ترکیبات زیر ارائه شده است: ]19[
1-غیر قطبی (انواع هیدروکربن ها و 〖CCl〗_4)
2.مولکول های با پیوند مولکولی قوی مثل اسید و الکل
3.ترکیبات قطبی
به منظور بهبود عملکرد معادله (2-47) تغییراتی در حالات زیر صورت گرفت: ]19[
1) بهینه سازی مجدد ثوابت تجربی بر اساس یک انتخاب بهتر برای در حالات بحرانی.
2) تجدید نظر در مفهوم نسبت به عنوان پارامتر معنی دار قطبیت یک مولکول.
به خوبی مشخص است که مولکول های قطبی مثل آب و هیدرازین و مانند اینها درجه حرارت جوش بسیار بالایی با توجه به وزن مولکولی دارند در مقابل نسبت برای پارافین به حداقل مقدار می رسد. این رفتار به امکان بیان درجه قطبیت مولکولی هدایت می کند. اگر در مقابل وزن مولکولی در یک نمودار لگاریتمی نشان داده شود، رابطه زیر برای پارافین نرمال محفوظ است: ]19[
(2-48)
عامل به عنوان معیار قطبیت است که مقدار صفر آن برای ترکیبات دو قطبی و بیشترین مقدار آن برای آب است. به عنوان یک عامل منسجم تنها برای ترکیباتی است که شامل اتم های C,H,N,O,S باشد. اگر ترکیباتی شامل فسفر و هالوژن ها باشد تناقضاتی به وجود می آید. ]19[
جدول (2-3) وزن مولکولی ساختگی برای ترکیبات فسفری و هالوژنی را نشان می دهد.
جدول(2-3): وزن مولکولی ساختگی برای ترکیبات فسفری و هالوژنی ]19[

همان طور که از داده های جدول مشخص است اگر وزن مولکولی واقعی هالوژن ها و فسفر را در معادله (2-48) جایگذاری کنیم مقدار منفی خواهد شد این رفتار نامعقول می تواند فقط با اعمال یک مقدار ساختگی برای M اصلاح شود. به عنوان مثال مقدار مناسب M برای کلرین 6/19 است که با همین مقدار صفر خواهد شد. ]19[
با جایگذاری پارامتر درجه قطبیت در معادله(2-47)، معادله زیر برای تمامی ترکیبات قطبی و غیر قطبی حاصل می شود. ]19[
(2-49)
ساده سازی چشمگیری در معادله (2-47) صورت گرفت و به این صورت ارائه شد: ]19[
(2-50)
برای تمامی ترکیبات قطبی و غیر قطبی به جز الکل ها و متیل آمین معادله (2-49) به شکل ساده زیر ارائه می شود: ]19[
(2-51)
پارامتر تجربی معادله (2-50) و (2-51) با رگراسیون داده های تجربی، به صورت زیر برای هر گروه از ترکیبات گزارش شده است. ]19[
معادلات زیر بیان کننده ثوابت معادله(2-50) است:
هیدروکربن ها و 〖CCl〗_4 :
(2-52)
الکل:
(2-53)
ترکیب های قطبی:
(2-54)
معادلات زیر بیان کننده ثوابت معادله(2-51) است:
هیدروکربن ها و 〖CCl〗_4 :
(2-55)
الکل:
(2-56)
ترکیب های قطبی:
(2-57)

یک مثال قابل توجه از پیش بینی معادله (2-51) در مورد گلیسیرول است که مقدار محاسبه شده با این معادله با مقدار واقعی تنها 6/0 % خطا دارد، در حالی که معادلات چن(2-35) و وتر(2-37) به ترتیب 2/11 % و1/13 % خطا دارند. ]19[
به طور خلاصه معادلات(2-50) و (2-51) به یک میزان برای ترکیبات قطبی و غیر قطبی قابل اعتماد است. اما معادله (2-51) به صورت قابل ملاحظه ای ساده تر است و به همین دلیل به عنوان ابزاری برای پیش بینی ترجیح داده می شود. چون نسبت به معادله چن برتری فاحشی دارد و همچنین خطای این معادلات نزدیک به معادله وتر است که دقت بالایی دارد. ]19[

2-5 تخمین آنتالپی تبخیر با روشی ترکیبی از حالت های متناظر و مشارکت گروهی21
روش مشارکت گروهی اخیراً به عنوان روش تخمین با فراگیری زیاد و قابلیت پیش بینی بالا گسترش پیدا کرده است. این روش عمدتاً برای برآورد آنتالپی تبخیر در نقطه جوش یا 15/298 کلوین استفاده می شود. پینگ لی و همکارانش یک روش برآورد که ترکیبی از روش حالت های متناظر و روش مشارکت گروهی با اسم اختصاری(CSGC) ارائه کرده اند. این روش نه تنها سهولت و دقت روش حالت متناظر را حفظ کرده بلکه گستردگی و انعطاف پذیری مشارکت گروهی را نیز داراست. علاوه بر این فقط نیاز به تعداد کمی داده های تجربی مثل نقطه جوش است که برای دقت برآورد خصوصیت های فیزیکی ترکیب های خالص بدست می آید. ]1 [
در این بخش دو معادله برای پیش بینی آنتالپی تبخیر با روش (CSGC) ارائه شده است که از آن ها می توان برای پیش بینی آنتالپی تبخیر در دماهای مختلف با دقت بهتری استفاده کرد . ]1 [
2-5-1 معادله CSGC-HW1 :
این روش در معادله واتسون به کار گرفته شد و یک معادله جدید ارائه شده است. این معادله از معادله واتسون به مراتب ساده تر است و دمای بحرانی مورد نیاز در معادله واتسون با دمای بحرانی فرضی که توسط روش مشارکت گروهی تعیین شده و جایگزین شد. حالت نقطه جوش نرمال به عنوان مرجع در نظر گرفته شده است. ]1[
(2-58)
در معادلات بالا دمای جوش نرمال ترکیب، آنتالپی تبخیر در نقطه جوش نرمال و دمای بحرانی فرضی است که با فرمول زیر محاسبه می شود. ]1[
(2-59)
میزان مشارکت گروهی i در محاسبه دمای بحرانی فرضی ترکیب های متناظر است. ثوابت را میتوان از داده های تجربی آنتالپی تبخیر ترکیب های مختلف در دما های مختلف بدست آورد. ]1[
2-5-2 معادله CSGC-HW2 :
برای برخی ترکیب ها، داده های تجربی آنتالپی تبخیر در نقطه جوش نرمال موجود نیست. در این موارد آنتالپی تبخیر فرضی در نقطه جوش نرمال با این روش به صورت زیر پیشنهاد شد: ]1[
(2-60)
در معادله بالا دمای بحرانی فرضی با معادله (2-59) محاسبه می شود و برای فشار بحرانی فرضی داریم: ]1[
(2-61)
میزان مشارکت گروه i در محاسبه فشار بحرانی فرضی ترکیب متناظر است. با جایگذاری بدست آمده از معادله (2-60) در معادله (2-58) ، معادله CSGC-HW2 حاصل می شود: ]1[
(2-62)
ماجر کتابچه ای منتشر کرده است که در آن داده های آنتالپی تبخیر جمع آوری و لیست شده است. پینگ لی و همکارانش داده های آنتالپی تبخیر تجربی برای 405 ترکیب شامل هیدروکربن اشباع، هیدروکربن غیر اشباع، سیکلوهیدرو کربن آروماتیک ، ترکیبات اکسیژنی ، ترکیب های نیتروژنی، ترکیب های سولفوری ، هیدروکربن های هالوژنی و… که اغلب بهترین انتخاب با خطای تجربی 25/0% و 5/0% است را از این کتابچه انتخاب کرده اند. ثوابت را می توان از مقادیر تجربی آنتالپی تبخیر ترکیب های مختلف در دما های مختلف بدست آورد. ]1[
ثوابت برای این دو معادله به شرح زیر است: ]1[
, ,,
,, ,
a=0.7815677, b=-0.1072383, c=1.319767, d=-1.140257, e=1.059397

عوامل مشارکت گروهی76 ترکیب برای محاسبه و در جدول (2-4) لیست شده است.
جدول(2-4): پارامتر های مشارکت گروهی ]1[

برای 405 ترکیب در 12 گروه، میانگین خطای محاسباتی CSGC-HW1، در جدول (2-5) ارائه شد.
جدول(2-5): خطای محاسباتی CSGC-HW ]1[
همان طور که از جدول مشهود است ، برای ترکیبات حاوی اکسیژن خطا زیر 5/0 % و خطای کلی به طور متوسط 43/0 % است. این جدول همچنین توزیع خطای محاسباتی با این فرمول را برای هر نوع ترکیب نشان می دهد. ]1[
جدول (2-6) دقت پیش بینی برای 397 ترکیب مختلف را با استفاده از معادله CSGC-HW2 در مقایسه با مقادیر تجربی نشان می دهد.
جدول(2-6): خطای محاسباتی CSGC-HW2 ]1[
در این جدول نتایج رضایت بخش معادله CSGC-HW2 کاملاً مشخص است با در نظر گرفتن اینکه فقط داده های نقطه جوش نرمال لازم است. میانگین خطای کلی 01/1 % است بنا بر این وقتی مقادیر تجربی آنتالپی تبخیر در نقطه جوش نرمال در دسترس نیست، معادله CSGC-HW2 در هر دمایی قابل اعتماد است. ]1[
برای تست دقت پیش بینی معادلات، 13 ترکیبی که آنتالپی تبخیر آنها نقشی در رگراسیون این معادلات نداشته انتخاب شده و آنتالپی تبخیر در محدوده 500-280 کلوین با مقادیر محاسباتی از معادلات واتسون و فیشتین درجدول(2-7)مقایسه شد. ]1[
جدول (2-7): مقایس روش CSGC با سایر روش ها ]1[
جدول (4-5) به وضوح نشان می دهد که CSGC-HW1و CSGC-HW2به ترتیب با خطای متوسط کلی 6/0 % و89/0 % عملکرد خوبی دارند. مدل های پیشنهادی می تواند آنتالپی تبخیر ترکیبات خالص را در هر دمایی با دقتی بالاتر از روش حالات متناظر تخمین بزند. همچنین مقادیر دقیق آنتالپی تبخیر برای ترکیباتی که خواص بحرانی تجربی آنها موجود نیست را پیش بینی کند. ]1[
دقت پیش بینی معادله CSGC-HW1از معادله CSGC-HW2 بیشتر است از این رو اگر آنتالپی تبخیر در نقطه جوش نرمال موجود باشد استفاده از معادله اول توصیه می شود در غیر این صورت از معادله دوم می توان با اطمینان استفاده کرد. ]1[
2-6 مقایسه بین روابط آنتالپی تبخیردر نقطه جوش نرمال
وتر(2011) به بررسی تمامی روابط پیش بینی آنتالپی تبخیر در نقطه جوش نرمال منتشر شده در منابع پرداخته است: ]20[
ریدل:
(2-34)
چن:



قیمت: تومان

دسته بندی : مقاله و پایان نامه

دیدگاهتان را بنویسید