استانداردها
K. N. Mathes
تاریخچه موفقیت ASTM Committee D09
منابع
Mathes, K. N., “ASTM Committee D09 – A History of Success,”
Electrical Insulating Materials: International Issues, ASTM STP 1376, M. M.
Hirschler, Ed., American Society for Testing and Materials, West Conshohocken, PA, 2000.
چکیده
نگاه تاریخی: یک پیشینه طولانی استفاده مداوم و فعال، خود معیاری از موفقیت است. روش های D 149 (1922), D 150 (1922), D 257 (1925) در آزمایش های الکتریکی به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفته اند و حتی امروزه نیز به طور مکرر بازبینی و به روز می شوند. همین امر در مورد استانداردهای ) D 115 (1941 عایق، کاغذ D 202 (1924) و D 229(1925) سطح سخت و صفحات پلاستیکی صادق است. D 495 (1938) درمورد دنبال کنندگی خشک به طور کلی امروزه از نظر فنی، عدم موفقیت و از لحاظ تجاری یک موفقیت محسوب می شود. این استاندارد هنوز هم به طور گسترده ای مورد استفاده و رجوع است! استانداردهای D 69 (1920) نوار چسب، D 295 (1928) پارچه کتانی عایق اندود و D 748 (1961) لاک شفاف ، سابقا خیلی مهم بودند و هنوز مورد نیاز هستند اما به ندرت استفاده می شوند.
مفاهیم فنی و مواد: در سال 1948 دو مقاله فنی، یکی توسط کن متس در مورد آزمایش های کاربردی و دیگری توسط تام دیکین در مورد فرسودگی گرمایی، زمینه ای برای پذیرش و استفاده از بسیاری مواد عایق جدید که در دسترس بودند، فراهم کردند. نخست، انجمن الکتریکی مهندسان الکتریسیته AIEE ( امروزه انجمن مهندسان برق و الکترونیک IEEE نامیده می شود) و سپس کمیته D09 ASTM با رویکردها و استانداردهای جدید و مفیدتر ( با موفقیت های همچنان پابرجا) این امر را ادامه دادند. رشد عظیم استفاده از پلاستیک منجر به تشکیل کمیته فنی ASTM D20 از کمیته فرعی D09 شد. کمیتهD27 درباره مایعات و گازهای عایق نیز از D09 جدا شد. تولید مواد الاستومری جدید برای کابل ها منجر به الحاق آنها به عنوان کمیته فرعی 18 از D09 از مبداشان در ASTM D11 درمورد لاستیک شد.
تجهیزات: انقلاب الکترونیک به خوبی توسط D09 در بسیاری از تست های الکتریکی، مکانیکی و فیزیکی برای مواد عایق پوشش داده شده است. روش های موجود برای مواد مقاومت خیلی بالا یکی از این موارد است.
پشتیبانی سازمانی و دولتی: خدمات عمومی، صنعت برق، NIST ( در اصل NBS ) ، نیرو دریایی آمریکا، NEMA, NASA، و UL به طور متناوب مسئول پیشرفت برجسته D09 بوده اند. UL همچنان جلوداری خود را به ویژه در مورد فرسودگی گرمایی حفظ کرده است. مشارکت D09 در کمیسیون الکتروتکنیک بین المللی ( IEC) نیز اهمیت ویژه ای دارد.
نشریات:Symposia، Publications like STPs و Research Reports اغلب فعالیت ها و موفقیت های D09 را بیان می کنند.
افراد: موفقیت فقط با مهارت های سازمانی و فنی افراد متخصص امکان پذیر است. بسیاری از جایزه های ASTM به چنین توانایی هایی تعلق می گیرد.
مقدمه
نویسنده از سال 1942 ( 57 سال) یکی از اعضای فعال کمیته ASTM D09 بوده است! کلمه “Electronic” در سالهای اخیر به عنوان D09 اضافه شده است. وابستگی عجیب شخصی با بسیاری از اعضای کمیته در سالهای زیاد و درگیری من در بسیاری از کارها، زمینه و اطلاعات زیادی برای این مقاله فراهم کرد. اد مک گراون نیز کمک ویژه ای به من کرده است.
عایق بندی الکتریکی یک کار مهم در بسیاری از انواع تجهیزات الکتریکی، از قطعات الکتریکی بسیار کوچک تا توربین های مولد برق بسیار بزرگ، است. طیف گسترده ای از مواد عایق با مشخصه های گوناگون و اغلب ویژگی های خاص کاربردی مورد نیاز است. در 1937 شرکت جنرال الکتریک تلاش کرد که کاربردهای خود را در 8 نوع لاک عایق محدود و استاندارد کند. اکنون هزاران نوع وجود دارد، برای مثال polyurethanes polyesters, epoxies, silicone و مانند آن! توسعه و لزوم توافق بر استانداردهای مورد نیاز در چنین صحنه پیچیده ای یک فرآیند در حال پیشرفت، از نظر فنی چالش برانگیز و وقت گیر است.
دو جنبه این مقاله- ” پیشینه” و ” موفقیت” – نیاز به تعریف دارد. در اینجا پیشینه به معنی تاریخ کارهای اولیه، تاریخ های موجود در اسناد دیگر و گاهی با خاطرات اشخاص می باشد. ” موفقیت” به برتری های فنی اطلاق می شود، به ویژه در مواردی که با پذیرش تجاری مواجه شده است. ( گاهی اوقات ممکن است بدون اجرای فنی شایسته، درگیر منافع تجاری شود). عوامل موثر در موفقیت شامل اقتصاد، علم، تکامل و پیشرفت مهندسی می باشد.
استانداردهای اولیه
استانداردهای مربوط به ASTM D09 در کتاب سالانه استانداردهای ASTM جلد 10.01 و 10.02 یافت می شود که شامل 79 استاندارد تهیه شده از 1920 تا 1965 می باشد. همه این استانداردها بازبینی شده اند، اما در مواردی که علاقه فنی خاصی وجود ندارد ممکن است فقط ویرایش شده باشد و اصلاح نشده باشد. برای مثال نوارهای چسبی به دلیل اینکه از نظر فنی علاقه چندانی به آنها وجود ندارد، به ندرت استفاده می شوند. به همین خاطر D09-96 (1920) در مورد روش های تست نوارهای چسبی در جلد 10.01 فقط با یک ویرایش در 1996 آمده است. همین امر برای D295 (1928) در مورد پارچه های کتانی عایق اندود مورد استفاده در عایق بندی الکتریکی و D411-94 (1935) در مورد لاک شفاف مورد استفاده در عایق بندی الکتریکی، صادق است. فقط شناخت این روش های به ندرت مورد استفاده و نگهداری آنها در کتاب برای سالهای طولانی، خود دلیلی بر موفقیت است.
در مقابل، D149-95 a (1922) درباره مشخصه اتلاف و ثابت دی الکتریک AC و D257-93 (1925) درباره مقاومت یا رسانایی DC در سالهای زیادی که مورد استفاده فعال بوده است، دائما از نظر فنی اصلاح و به روز شده است. D150 و D257 فهرستی از منابع مقالات فنی دارند که در طی سالهای زیاد توسط شایسته ترین متخصصان در سازمان های معتبر، نوشته شده است. مانند مداراتH. L ( دیوان بین المللی استاندارد، NBS که اکنون NIST نام دارد، در 1915 و 1939) ، میدان R.F (General Radio در 1944، 1945، 1946 و 1954) و A. H. Scott( NBS در 1939،1962 و 1965). کارهای بدون مرجعی که توسط مهندسان مشهور دنیا انجام شده است نیز مثل Steinmetz از GE درباره شکست ولتاژ بین 1910 و 1925، در D149 فهرست شده است. هر کدام از این روش ها شامل ضمیمه های مفصل مهمی هستند که پیوسته با گسترش مفاهیم جدید و روش های اندازه گیری، از نظر فنی به روز می شوند. این سه روش درباره مشخصه های الکتریکی به خوبی در بسیاری از استانداردهای دیگر در بیش از 10 گروه تحت پوشش D09 و همچنین توسط چندین کمیته فنی دیگر ASTM، مورد استفاده قرار گرفته اند. D149، D150 و D257 فقط جنبه تاریخی را بیان نمی کنند بلکه نشان دهنده موفقیتی مداوم و برجسته نیز هستند.
استانداردهای دیگری نیز هستند که با به روز رسانی پیوسته و استفاده فعال فنی در طی سالهای زیاد، نشان دهنده موفقیتی بزرگ می باشند، مانند: D115-96 (1941) درباره حلال های محتوی لاک برای عایق بندی الکتریکی، D202-98 (1924) درباره کاغذهای باطله مورد استفاده در عایق بندی الکتریکی، D229-96 (1925) درباره مواد سطح و صفحه سخت برای عایق بندی الکتریکی، D348-95 (1932) درباره مجراهای سخت مورد استفاده در عایق بندی الکتریکی، D374-94 (1933)درباره ضخامت عایق، D47093 (1937) برای عایق ها و پوشش های متصل به هم در سیم و کابل، D876-95 (1946) درباره مجراهای غیر سخت پلیمری وینیل کلرید مورد استفاده در عایق بندی الکتریکی و D902-95 (1946) درباره پارچه و نوارهای انعطاف پذیر شیشه ای با پوشش رزین مورد استفاده در عایق بندی الکتریکی.
مطالب فنی D495-94 (1938) درباره ولتاژبالا، جریان پایین و مقاومت Dry-arc امروزه بسیار مورد تردید و سوال است اما این روش اغلب مورد استفاده قرار می گیرد. بنابراین D495 از نظر تجاری موفق است و نمی توان آن را حذف کرد.
مواد و مفاهیم فنی جدید
در ابتدا بسیاری از مواد عایق شامل تولیدات طبیعی بودند مانند موم، سنگ میکا، شیشه، سرامیک، سیمان، کتان، ابریشم، لاستیک، آسفالت، لاک شفاف و روغن ها مانند روغن بذر کتان. به زودی در دهه 1920 و 30 ، با پیدایش مواد ترکیبی که در ابتدا شامل اوره و سپس ریون، acetates ، phenolics (Bakelite)، پلی استرهای اشباع شده و پلی ( وینیل کلرید) بودند، روش های مورد نیاز برای این مواد به عنوان عایق الکتریکی در ASTM D09 درباره مواد عایق و تا حدی در D11 درباره لاستیک و در D13 درباره منسوجات، گسترش یافت.
پیدایش سیلیکون ها در شیمی جدید از اواخر دهه 1940 تا کنون موجب رشد شتاب زده، شگرف و تندی در مواد جدید شد. بسیاری از آنها در ابتدا برای کاربرد در عایق بندی الکتریکی ایجاد شدند. مثال هایی مانند سیلیکون ها، پلی استر ها برای لعاب و غشای سیم (polyethylene terephthlate و polycarbonates). خوشبختانه با افزایش کاربرد این مواد در کاربردهای گسترده تر، قیمت آنها کاهش یافت. مواد دیگری نیز برای دیگر کاربرها گسترش یافت مثلا پلی تترا فلورو اتیلن برای واشرها و اپوکسی برای چسب ها. بعدا این مواد برای عایق بندی الکتریکی استفاده شدند و روش های زیادی برای یافتن ابزار های مناسب این مواد گسترش یافت ( یک موفقیت در D09)
استفاده از مواد پلیمری در کاربردهایی فراتر از الکتریسیته گسترش یافت. برای مثال رزین های با پایه اوره در ابتدا برای توپ های بیلیارد استفاده شدند. رزین های فنولی در اوایل دهه 1920 برای بسیاری از محصولات قالبی استفاده شدند. استانداردسازی ASTM برای این محصولات به طور جامع در D09 با تاکید بر کاربرد های الکتریکی، انجام شد. با رشد سریع پلاستیک در دهه 1940 ، نیاز به کمیته ای مربوط به کاربردهای غیر الکتریکی پلاستیک، آشکار شد. تشکیل کمیته D20 درباره پلاستیک به عنوان یکی از زیر مجموعه های D09 ، در کل یک موفقیت بزرگ بود. مدتی بعد D27 درباره عایق های سیال نیز درون D09 به وجود آمد که اساسا توسط فرانک کلارک از جنرال الکتریک سازماندهی شد. کلارک احساس می کرد که موضوع سیالات، از جمله گازهای دی الکتریک، به اندازه کافی توسط D09 توسعه نیافته است.
یک جریان متقابل رخ داد وقتی که افراد D11 مربوط به لاستیک احساس کردند که نیاز آنها برای کاربردهای الکتریکی ( به ویژه در کابل های برق) به قدر کافی فراهم نمی شود. در نتیجه، این جنبه های D11 به سمت تشکیل کمیته فرعی 18 درون D09 حرکت کرد. این افزایش منطقی به D09 برای آن، فن آوری جدید و تخصص های فنی مهمی را به همراه آورد ( یک موفقیت دیگر برای D09 )
در همین زمان تکنولوژی برق به سرعت در زمینه های جدیدی مانند الکترونیک و هواپیما گسترش یافت. شرایط جدید مانند رطوبت بالا در نواحی گرمسیری باید در نظر گرفته می شد. مثال های زیادی را می توان برشمرد. D1000-93 (1948) در مورد نوارهای روکش چسبنده حساس به فشار برای کاربردهای الکتریکی می تواند بیانگر مطلب باشد. B.H تامسون در جنرال الکتریک اهمیت خوردگی شیمیایی را به ویژه برای نوارهای چسبنده شناسایی کرد. او تست های مورد نیاز شامل وسایل اصلاح شده برای کنترل رطوبت خیلی بالا با محلول های گلیسیرین را ایجاد کرد. تست های بسیار زیاد دیگری نیز برای موارد خاص مثل چسبندگی و انسداد ، در D1000 آمده است ( که همچنان بیانگر موفقیت است).
مفاهیم فنی بایستی برای تامین نیاز مواد جدید و کاربردهای آنها، بایستی تغییر می کردند. مفهوم تست های قابل استفاده برای فراهم کردن نیازهای کاربردی در مقاله ای توسط کن متس از جنرال الکتریک در 1948 بیان شد. در همان سال تام دیکین از وستینگ هاوس، مفهوم فرسایش گرمایی را بر اساس تئوری سرعت واکنش ( معادله آرنیوس)، معرفی کرد. حجم زیادی از فعالیت ها در AIEE ( اکنون IEEE) و ASTM D09 ادامه یافت. معلوم شد که محدودیت های درجه حرارت برای تعریف گسترده مواد عایق ( ابتدا توسط استیمنز از جنرال الکتریک و لامه از وستینگ هاوس در 1930 تعریف شده بود) دیگر از نظر فنی کافی و مناسب نیست.
ابتدا عموما در IEEE و سپس درASTM D09 ، تست های فرسایش گرمایی بر اساس تئوری سرعت واکنش توسعه یافت. این تست ها شاخص های گرمایی را بر اساس تغییر مشخصه های الکتریکی، مشخصه های مکانیکی یا کاهش وزن برای بسیاری از مواد عایق شامل سیم های مغناطیسی، لاک ها، لوله ها و صفحات، تعیین کردند. محدودیت هایی گرمایی بیشتر برای عایق های الکتریکی بر اساس این تست ها امکان طراحی تجهیزات کوچک تر و بهتر را می داد. موفقیت بدست آمده در این مورد ، برای سالها مهم ترین دستاورد D09 بود.
مشکل خرابی سطح عایق ها در دستگاه های الکتریکی شناسایی شده بود. مقاومت سطحی ( توصیف شده در D257) و شکست ولتاژ بر سطح یک عایق ( جرقه زدن) در برخی تست ها برای جامدات سالها در D09 بیان شده بود. دتروید ادیسون یک تست دنبال کنندگی مرطوب ( نوعی از خرابی سطح)، را در حدود سال 1925 منتشر کرد. کنترل این تست مشکل بود و در بدست آوردن پذیرش از D09 ناکام ماند. اما تغییری در تست دتروید ادیسون توسط نیرو دریایی بریتانیا ایجاد شد و سپس توسط انستیتو استانداردهای بریتانیا (BSI) پذیرفته شد. تغییرات بیشتری در تست در آلمان و سوییس ایجاد شد. یک ویرایش بهبود یافته تر در نروژ ایجاد شد و سرانجام توسط کمیسیون الکتروتکنیک بین المللی) IEC) کمیته TC15 به عنوان IEC112 منتشر شد. Underwriters Laboratory (UL)، IEC112 را منتشر کرد و پذیرش آن در D09 را به عنوان D5288-97 (1992) تضمین نمود. بر خلاف D495 ، D5228 هم از نظر فنی و هم از نطر تجاری یک موفقیت محسوب می شود. هرچند باید دانست که یک تست نمی تواند همه نیازهای تمام کاربردها را برآورده سازد.
برای توضیح، نیرو دریایی US با یک مشکل arc-tracking در سیم hookup هواپیما مواجه شد. فرانک کمپبل از آزمایشگاه تحقیقاتی نیرو دریایی، بررسی های گسترده ای درباره این مشکل ناشناخته انجام داد. خوشبختانه کمیته فرعی16از D09 روش های تست را برای بسیاری از انواع مشخصه ها در D3032-97(1972)،برای عایق بندی سیم hookup تعیین کرده بود. پس از چند سال جدال قابل توجه، روش هایی برای تست هر دو نوع arc-tracking خشک و تر، با عنوان D3032 تعیین شد. این موضوع علاقه مندان بسیاری داشت، شامل: نیرو دریایی US، نیرو هوایی US و علاقه مندان بریتانیایی شامل BSI، سازندگان تجهیزات سیم hookup، سازندگان سیم hookup و سازندگان هواپیما. نیرو دریایی US همه هواپیماهای خود را با هزینه میلیون ها دلاری با سیم hookup تجهیز کرد تا در معرض مشکل arc-tracking نباشد. این سیم امروزه برای تعدادی از کاربرد ها استفاده می شود. اما شرکت های بویینگ، مک دانل داگلاس و نیرو هوایی، هواپیماهای خود را تجهیز نکردند. در این حالت، هرچند تست arc-tracking از نظر فنی موفق بود اما مقبولیت و استفاده تجاری کمی بدست آورد. D3032 با دربرگیری بسیاری از روش های تست، رویهمرفته یک موفقیت برجسته بود.
تجهیزات
در ابتدا تست های الکتریکی، مکانیکی و فیزیکی محدود به حساسیت، دقت و راحتی استفاده، بود. هر کسی که اندازه گیری جریان های کوچک را با استفاده از یک رشته گالوانومتر و یک آینه که منجر به حرکت یک نقطه نور روی یک درجه بندی منحنی می شد را بیاد بیاورد، این مشکلات را تصدیق خواهد کرد. D257 اکنون الکترومترها، تقویت کننده های DC و اغلب گالوانومترهای پیشرفته را با حساسیت حداقل هزار برابر گالوانومترهای رشته ای ، فهرست کرده است. تجهیزات بسیار پیشرفته برای بسیاری از نیازها نیز در طی سالها توسط چندین سازنده تجهیزات توسعه یافته اند و توسط D09 پذیرفته شده اند.
بسیاری از تجهیزات مورد نیاز برای مشخصه اتلاف و ثابت دی الکتریک AC ( D150 را ببینید)، مخصوصا شامل Schering bridge اولیه برای اندازه گیری در ولتاژ بالا، در ابتدا حساسیت، برد و توانایی خواندن مستقیم را از دست می دادند. دوباره برخی سازندگان تدریجا تجهیزات حساس و با قابلیت خواندن مستقیم را توسعه دادند. برخی از آنها می توانستند به طور خودکار تنظیم شوند، نتایج را چاپ کنند و به کامپیوتر متصل شوند.
همین نوع پیشرفت ها که در تجهیزات بسیاری از تست های مکانیکی و فیزیکی ایجاد و اغلب در کمیته های دیگر ASTM استانداردسازی شده بود، در بسیاری از روش های D09 به کار گرفته شد.
بی شک توسعه تجهیزات پیشرفته منجر به کاربرد موفقیت آمیزتر روش های تست در حوزه D09 شد.
پشتیبانی سازمانی و دولتی
پیشتر گفته شد که برخی سازمان ها در استانداردهای خاصی از عایق بندی الکتریکی مشارکت دارند. بدون پشتیبانی این سازمان ها، کار D09 غیرممکن می شد. در روزهای اولیه، خدمات عمومی ( به ویژه Consolidated Edison, Detroit Edison و Commonwealth Edison) مشارکت زیادی داشتند. سازندگان عمده الکترونیکی در ایالات متحده نیز در زمینه مهندسی و امکانات پژوهشی به رقابت می پرداختند. جنرال الکتریک و وستینگ هاوس اغلب 10 نفر یا بیشتر از افراد خود را برای بیان مسائل گوناگون مورد علاقه خود به انجمن های D09 ارسال می کردند. همین علاقه و فعالیت در برخی از آزمایشگاه های تجاری مانند آزمایشگاه تست های الکتریکی و در موسسات های دولتی مثل نیرو دریایی US و به ویژه در دیوان بین المللی استاندارد ادامه یافت. فداکاری های این سازمانها و نمایندگان آنها ( پایین را ببینید)، دلیل موفقیت برجسته در ایجاد بسیاری از استانداردها در D09 بود. متاسفانه تقریبا همه این نمایندگی ها دیگر فعال نیستند. بنابراین این عقیده که عایق بندی الکتریکی یک فن آوردی پیشرفته است می تواند مورد تردید باشد. علاوه بر این اغلب صنایع الکتریکی با تمایل زیاد به منفعت طلبی، دچار مسائلی چون کوچک شدن، تفکیک، تلفیق و سودجویی شدند. این تمایل صنعت اغلب منجر به ایجاد آزمایشگاه های کوچک تر، استفاده از افراد فنی کمتر و حمایت کمتر از استانداردسازی می شد.
رقابت تجاری و بحث بر سر استاندارد سازی همواره موجب مشارکت فعال می شود، اما ممکن است فعلا به آن توجه نشود. به هر حال فناوری عایق بندی پیشرفت و تغییر را ادامه داد. برای مثال ابر رساناهای سرامیکی جدید مورد توجه صنایع برق قدرت، می توانند در نیتروژن مایع کار کنند. عایق های الکتریکی مربوطه برای تعیین صلاحیت کار در دمای پایین نیاز به تست های خاصی دارند.
همکاری مهم D09 با استانداردسازی بین المللی در کمیته TC15 از IEC درباره عایق بندی الکتریکی جامد و TC55 درباره سیم پیچ ( مغناطیس) شایسته بازشناسی است. آرنولد اسکات از NBS هیأت نمایندگان US را در TC15 تازه تاسیس در مونیخ در 1956 و در دهلی نو در 1960، رهبری می کرد. برای چند سال بعد از آن کن متس به عنوان مشاور فنی US در IEC T15 فعالیت می کرد و با حمایت های مالی از D09 و NEMA ( چارلی ویلمور)، رهبری هیات های نمایندگان را بر عهده داشت. پس از آن UL فعال شد و هاوارد ریمرز به عنوان مشاور فنی جایگزین کن متس شد. لندیس فیتر و اکنون استیو جیانونی پس از هاوارد بودند. تامین کننده های مواد مانند DuPont و Raychem نیز پشتیبانی های فنی و نمایندگی را فراهم می کردند. حمایت های UL و سازندگان عایق های الکتریکی از IEC ادامه یافت.
در D09، بسیاری از فراهم کنندگان عایق های الکتریکی و قطعات مانند سیم و کابل مغناطیسی، حمایت فعال خود را ادامه دادند، اما اغلب بدست آوردن حمایت متعادل بین عرضه و تقاضای مورد نیاز ASTM مشکل است. UL همچنان بسیار قعال است و کمک بزرگی در کارهای D09 می باشد.
افراد
رهبری، صلاحیت فنی و فداکاری بسیاری از افراد دلیل موفقیت D09 در طی سالها بوده است. این افراد در بسیاری از فعالیت های D09 ، شامل مقالات فنی در سمپوزیوم های فهرست شده در جدول 3، درگیر بوده اند. تمامی این افراد را نمی توان در اینجا معرفی کرد. به دلیل سهم بزرگی که آرنولد اسکات از NBS در طی سالها داشته است، معرفی ویژه ای در مورد او صورت گرفته و اعطای جایزه ای به نام آرنولد اچ. اسکات توسط D09 در سال 1965 پایه گذاری شد. این جایزه نشان دهنده دستیابی به موفقیت های چشمگیر در زمینه عایق های الکتریکی از نظر علمی می باشد. دریافت کنندگان این جایزه در جدول 1 فهرست شده اند.
جدول 1- جایزه آرنولد اچ. اسکات ASTM
1968 Thomas Hazen 1982Philip E. Alexander
1969 Harold S. Endicott 1 9 8 3Paul F. Ast
1970 Herbert G. Steffens 1984 Carl F. Ackerman
1971 KennethN. Mathes 1985Ray Bartnikas
1972 Edward B. Curdts 1986 Edward J. McGowan
1973 Joseph R. Perkins 1987Wendell T. Start
1974 Lester J. Timm 1988 Charles J. Saile
1975 Howard A. Davis 1989 Robert E. Kraus
1976Edmund H. Povey 1992Thomas R. Washer
1977Eugene J. McMahon 1993Edmund J. Zalewski
1978 William P. Harris 1996 Mark Winkler
1979 Celine Paul 1997 Loren Caudill
1981 Landis Feather
جایزه لیاقت ASTM نیز برای دستیابی به موفقیت های کلی به افراد اعطا می شود. دریافت کنندگان این جایزه در جدول 2 فهرست شده اند.
جایزه ASTM Dudley، به همکاری های برجسته ای که اثر زیادی داشته و در زمینه های خاص مورد علاقه ASTM باشند و در نشریات ASTM منتشر شوند، اعطا می گردد. جایزه Dudley در سال 1985 به Ray Bartnikas به دلیل ویرایش ” مهندسی دی الکتریک” و همکاری با چندین نشریه خاص فنی ASTM (STP) ، اعطا شد. ( جدول 2 را ببینید)
همکاری اعضای D09 در دیگر فعالیت ها نیز مهم است. در طول سالها اعضای D09 در سازمانهایی مانند IEEE ، NEMA و دیگر سازمانهای فنی خدمت کرده اند. سازمان هایی مانند نیرودریایی US و NASA متخصصان عضو D09 را شناسایی کرده و به خدمت می گرفتند. برای مثال دو عضو D09 در بررسی آتش سوزی ناراحت کننده در فضاپیمای آپولو در Cape Canaveral شرکت داشتند. یکی از این اعضای D09 بخشی از ماموریت های مشاوره پی گیری در آتش سوزی و دیگر مشکلات امکانات NASA در هانتسویل، آلاباما و هوستون و تگزاس را بر عهده داشت.
جدول 2- جایزه لیاقت ASTM
1958 Arnold H. Scott 1984 Wi l l iam P Harris
1964 Kenneth G. Coutlee 1985Ray Bartnikas
1966Harold H. Graves 1987Carl F. Ackerman
1968Harold S. Endicott 1998Herbert G. Steffens
1970Edward B. Curdts 1992 Howard E. Reymers
1972 Ernest 0. Hausman 1994Thomas Robertson
1976Kenneth N. Mathes 1998 Edward J. McGowan
1976 Joseph R. Perkins 1999 Robert E. Kraus
نشریه ها
بسیاری از روش های D09 دارای گزارش های تحقیقاتی شامل درخواست های کتبی و دیگر داده ها هستند که در بایگانی اداره مرکزی ASTM نگهداری می شود. در طی سالها، D09 با مقالاتی در زمینه های فنی خاص، جلسات فنی زیادی را برگزار کرده است. اسناد نشست های زیادی توسط نشریات فنی خاص (STP) منتشر شده است که در جدول 3 فهرست شده است.
جدول 3- سمپوزیوم ASTM و STP های حمایت شده توسط D09
STP 59 – 1944 سمپوزیوم پلاستیک ها ( قبل از D09 سازماندهی شده بود)
STP 95 – 1949 سمپوزیوم روغن های عایق
STP 135- 1952 سمپوزیوم روغن های عایق
STP 152- 1953 سمپوزیوم روغن های عایق
STP 161- 1954 سمپوزیوم پایداری حرارتی مواد عایق الکتریکی
STP 172- 1952 سمپوزیوم ارزیابی روغن های عایق
STP 188- 1956 سمپوزیوم حداقل مقدار مشخصات مواد عایق الکتریکی
STP 198- 1955 سمپوزیوم کورونا
STP 218- 1957 سمپوزیوم روغن های عایق ( آخرین مورد در مایعات پیش از انتقال به D27)
STP 276 – 1959 یک سمپوزیوم سه مرحله ای درباره مواد با کاربرد هسته ای- D09 و D20 به طور مشترک یک بخش ” اثرات
Postirradiation در پلیمرها” را حمایت کردند.
STP 420 – 1966 سمپوزیوم اندازه گیری مشخصات دی الکتریک ها در شرایط فضا. کتاب های نوشته شده توسط ری بارتینکاس در یک سری ” مهندسی دی الکتریک”.
STP 669- 1979 -Vol. I اندازه گیری و شرح کرونا
STP 783 -1983 -Vol. IIA مشخصات الکتریکی مواد عایق جامد: ساختار مولکولی و رفتار الکتریکی
STP 926 -1987 -Vol. I IB مشخصات الکتریکی مواد عایق جامد: روش های اندازه گیری
تعدادی از سمپوزیوم ها، شامل سمپوزیوم مهم ” سیستم های الکترود برای اندازه گیری دی الکتریک ها”، بدون انتشار STP ها توسط D09 برگزار شد. اد مک گراون عهده دار جمع آوری مقاللات مربوز به آن سمپوزیوم، به عنوان یک گزارش تحقیقاتی برای D09 شد. ( نمونه ای از تلاش های افراد که منجر به موفقیت دیگری برای D09 شد.)
بسیاری از افرادی که در جدول های 1 و 2 فهرست شده اند دارای مقالاتی برای سمپوزیوم ها هستند و شایسته معرفی خاص می باشند. از میان آنها: آرنولد اچ اسکات از NBS، کنت جی کوتلی از آزمایشگاه های بل، هرالد اس اندیکات از جنرال الکتریک، جوزف ار پرکینز از دوپونت، ویلیام پی هریس از NBS، ری بارتینکاس از مرکز تحقیقات کِبِک هیدرو الکتریک، لندیس ای فیتر از وستینگ هاوس، ادوارد جی مک گراون از ریچم، توماس هازن از باکلیت و دبلیو تی استار از ریچم. نام سازمان های حمایت کننده این افراد نیز آمده است تا بر اهمیت حمایت سازمانی تاکید گردد.
بسیاری از افراد در حمایت و موفقیت D09 مشارکت داشته اند. لستر جی تیم از کشتی سازی بروکلین و بعدها در دوران بازنشستگی ، سالهای زیادی به عنوان دبیر متخصص برای D09 کار کرد. کلین پاول از وسترن الکتریک تنها زنی است که به عنوان رییس کمیته فرعی در D09 کار کرده است. ( خوشبختانه تعداد کمی از خانم ها اکنون عضو D09 هستند). تعدادی از افراد بسیار متخصص در D09 بودند که حتی بعد از بازنشستگی نیز در پست خود باقی ماندند مانند : هرالد ادیکات، کارل اکرمن، لندیس فیتر، باب رائوس، اد مک گراون و وندل استار.



قیمت: تومان


دیدگاهتان را بنویسید